Οι σκέψεις μιας συγγραφέως

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η Αθανασία Κιφοκέρη συγγραφέας παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας μοιράζεται τις σκέψεις της για το πόσο εύκολο είναι να γράφεις βιβλίο.

Το να γράφει κανείς είναι το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Ο καθένας μπορεί να το κάνει. Μοιάζει με το να πετάς ένα μπαλάκι του τένις στον τοίχο. Μοιάζει με το κολύμπι. Όλοι μπορούν να το μάθουν. Δεν χρειάζεται να είσαι ο καλύτερος. Δεν χρειάζεται να αλλάξεις κάτι. Όπως κολυμπούν και παίζουν τένις πολλοί, υπάρχουν και άνθρωποι αντίστοιχα που γράφουν σε όλα τα επίπεδα. Άλλοι ασχολούνται με το γράψιμο για να περάσει κάπως ευχάριστα η ώρα τους τα σαββατοκύριακα. Ωστόσο, για να πετύχεις πρέπει να προπονηθείς σκληρά, διαβάζοντας πολλά βιβλία και γράφοντας καθημερινά για να καταφέρεις να φτάσεις σε ένα ικανοποιητκό επίπεδο δεν χρειάζεσαι έμπνευση, αρκεί η συνήθεια του να γράφεις συχνά ακόμα και όταν είσαι άρρωστος ή λυπημένος. Εάν θέλεις να γίνεις σαν τον πρωταθλητή της κολύμβησης που αθλείται μέχρι και 4 ώρες τη μέρα θα χρειαστείς μεγάλη προσπάθεια. Είναι λοιπόν στο χέρι του καθενός να κυνηγήσει τα ονειρά του, και να φτάσει σε σημείο ανάλογα με τις προσπάθειες που έχει καταβάλει.
Ακολουθεί μια συνέντευξη της συγγραφέως:

Η Αθανασία Κιφοκέρη μιλά για την παιδική/εφηβική λογοτεχνία, καθώς και για το βιβλίο της σχετικά με το «σχολικό εκφοβισμό».
-Πότε αποφασίσατε ότι θέλετε να γίνετε συγγραφέας; 

Έγραφα από μικρή και πάντα ήμουν με ένα βιβλίο στο χέρι γιατί το αγαπούσα πάρα πολύ. Ήταν παιδικό μου όνειρο αλλά από αυτά που μερικές φορές δεν μπορείς να τα ομολογήσεις ούτε στον ίδιο σου τον εαυτό. Αυτό το όνειρό μου πραγματοποιήθηκε καθώς τα βιβλία μου κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Bookstars και στο εξωτερικό από την ιστοσελίδα lulu.com

-Η τέχνη πόσο σημαντικό ρόλο παίζει στη ζωή σας;

Η τέχνη και ο πολιτισμός είναι βασικοί παράγοντες στη ζωή μου. Δεν μπορώ να διανοηθώ μια ζωή όμορφη και αξιοπρεπή χωρίς αυτά τα δύο. Η τέχνη δεν είναι περιττή αλλά είναι μια μικρή πολυτέλεια στη ζωή μας καθώς από αρχαιοτάτων χρόνων είναι βασική ανάγκη για τον άνθρωπο αφού χωρίς αυτή δεν μπορεί να εκφραστεί και να αναπτυχθεί πνευματικά.

-Τι σας ενέπνευσε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή παιδικών/εφηβικών λογοτεχνικών βιβλίων;

Η αγάπη μου για τα παιδιά με οδήγησε να σπουδάσω Παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Συνεπώς, δουλεύοντας τόσα χρόνια με παιδιά, αφουγκράζοντας τα θέλω τους και έχοντας διηγηθεί πολλές ιστορίες αποφάσισα να γράψω δικές μου ιστορίες που τα παιδιά θα ευχαριστιούνται να διαβάζουν.

-Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός καλού παιδικού/εφηβικού λογοτεχνικού βιβλίου;

Να είναι προσαρμοσμένο στο γλωσσικό πλαίσιο του παιδιού, να είναι προσαρμοσμένο στο γνωσιολογικό πλούτο του, να ικανοποιεί την ανάγκη του παιδιού για χαρά και να μην προκαλεί ισχυρές, συγκλονιστικές συγκινήσεις. Τέλος, κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει να καλλιεργεί στα παιδιά ευγενικά αισθήματα και να δημιουργεί παρορμήσεις για πράξεις ανώτερες και συνάμα να προάγει την κοινωνικότητα και τη συνεργασία ανάμεσα στους ανθρώπους.

-Ποιος ο ρόλος της παιδικής/εφηβικής λογοτεχνίας στη ζωή ενός παιδιού/εφήβου;

Η παιδική λογοτεχνία ασκεί πολλαπλή επίδραση στην παιδική και νεανική ηλικία. Τα παιδιά και οι έφηβοι που διαβάζουν βιβλία ανταποκρίνονται με ταχύτερο τρόπο στα προβλήματα και στις αναζητήσεις που έχουν σε αυτή την ηλικία. Κατά τη γνώμη μου η επίδραση της λογοτεχνίας είναι μεγαλύτερη στο παιδί, το οποίο σε όλες τις εποχές ταυτίστηκε με την άνοιξη της ζωής και την ελπίδα του αύριο.

-Γιατί να προτιμήσει ένα παιδί/ έφηβος να διαβάσει το βιβλίο σας Ο μυστικός προορισμός;

Ο μυστικός προορισμός γράφτηκε με σκοπό να περάσουν τα παιδιά ευχάριστα το χρόνο τους και συνάμα να μεταδώσει στους αναγνώστες σημαντικές αξίες όπως τη σπουδαιότητα της φιλίας και της αγάπης. Συνεπώς, διαβάζοντας αυτό το βιβλίο ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να ευχαριστηθεί, να ταυτιστεί με τους ήρωες της ιστορίας και να αισθανθεί δυνατά συναισθήματα.

-Εκτός από παιδική/εφηβική λογοτεχνία, έχετε γράψει κι ένα βιβλίο για το σχολικό τραμπουκισμό (bullying) με τίτλο Σχολική βία και εκφοβισμός. Ένας σύγχρονος κίνδυνος. Πώς εξελίσσεται αυτό το φαινόμενο στην Ελλάδα και τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στη ζωή ενός παιδιού και στη μετέπειτα ενήλικη ζωή του; Υπάρχουν μέτρα που μπορούμε να λάβουμε για να αποφευχθεί το φαινόμενο;

Ο σχολικός εκφοβισμός εμφανίζεται με τη μορφή του λεκτικού εκφοβισμού, του κοινωνικού, σωματικού και πλέον του ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Δυστυχώς, το φαινόμενο αυτό εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς και στην ελληνική σχολική κοινότητα. Οι επιπτώσεις του σχολικού εκφοβισμού είναι ποικίλες, σοβαρές και μακροχρόνιες κι αφορούν στα παιδιά που θυματοποιούνται, στα παιδιά-θύτες καθώς επίσης και στα παιδιά-παρατηρητές. Στο πλαίσιο της πρόληψης έχουν εφαρμοστεί κάποια προγράμματα κατά του εκφοβισμού και της ενδοσχολικής βίας
(π.χ. Νορβηγικό μοντέλο Dan Olweus, Φινλανδικό μοντέλο KIVAKOULOU, στην Ελλάδα το πρόγραμμα της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. «Stop στην ενδοσχολική βία»)

πηγή συνέντευξης: polispost.com

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ 

Γεννημένη στην Αθήνα από μικρή ηλικία έζησε και μεγάλωσε στον Πύργο Ηλείας.
Η αγάπη της για τα παιδιά την οδηγεί στο να σπουδάσει παιδαγωγικά στο πανεπιστήμιο Αιγαίου και συγκεκριμένα στο τμήμα προσχολικής αγωγής και εκπαιδευτικού Σχεδιασμού.
Μιλάει αγγλικά, ιταλικά και ισπανικά και εργάζεται στην ιδιωτική εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα κλασικής κιθάρας και θεωρίας της μουσικής στο Εθνικό Ωδείο Πύργου.
Επιπλέον, έχει παρακολουθήσει αρκετά χρόνια χορούς παραδοσιακούς, και αργεντίνικο χορό.
Έχει παρακολουθήσει αρκετά σεμινάρια ενώ στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με την συγγραφή βιβλίων.

Λουκάς Παππάς

Ο Λουκάς γεννήθηκε στη γη που ζουν η Ήρα και η Ρέα και περιβρέχεται από θάλασσα ωραία κι αυτοφυής ανθεί πανέμορφος ελαία, ξέρεις τη γη όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα.

Δεκέμβριο του 1974 γεννιέται στην Χαλκίδα, μετά από 3 ημέρες έφυγε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κύμη.

Πάντα λέει ότι είναι παιδί της δημοκρατίας και όχι της μεταπολίτευσης. Δεν μπορούσε λοιπόν να μην είναι ένα άκρως πολιτικοποιημένο ον από τα γεννοφάσκια του.

Προερχόμενος από φανατικά παναθηναϊκή οικογένεια γεννιέται Ολυμπιακός αν και δεν το ήξερε τα πρώτα 5-6 χρόνια της ζωής του.

Φαντασιόπληκτο και ονειροπαρμένο τον αποκαλούν αυτοί που τoν αγαπούν.

Προσοχή κυκλοφορεί ανάμεσα σας.