Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Βόμβα από το 40 στο Τσίλαρο...

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(11 ψήφοι)

   Μέσα Μάρτη πλέον και επιτέλους σήμερα η Άνοιξη έκανε δειλά δειλά την εμφάνιση της. Ευκαιρία λοιπόν για λίγο ξεμούδιασμα με μια βόλτα στην εξοχή. Το ευτύχημα είναι ότι η Κύμη σου δίνει πολλές επιλογές, είτε θέλεις βουνό είτε θάλασσα. Επιλέξαμε να συνδιάσουμε και τα δύο, οπότε το Τσίλαρο ήταν το απολύτως ενδεδειγμένο.

   Αποφασίσαμε να έχουμε ένα σκοπό στις εξορμήσεις μας, να βρίσκουμε κάτι που ο πολύς κόσμος δεν ξέρει. Η πληροφορία για μια βόμβα από τον πόλεμο του 40 που υπάρχει κάπου στις πλαγιές του Τσίλαρου ήταν σίγουρα καλοδεχούμενη. Βέβαια ο άνθρωπος που μας υπέδειξε που περίπου θα την βρούμε την είχε δει πριν από περίπου 20 χρόνια, αλλά φανταστήκαμε ότι δεν θα είναι πολύ δύσκολο να την εντοπίσουμε. Το αυτοκίνητο έμεινε σε ένα ίσωμα πενήντα περίπου μέτρα από την ακτή και πήραμε ένα κακοτράχαλο μονοπάτι στα πόδια. Η πρώτη προσπάθεια ανεύρεσης της βόμβας απέβη άκαρπη. Μετά από αρκετή ώρα περιπλάνησης μέσα στο δύσβατο μονοπάτι, όπου αυτό που σε αναζωογονούσε και σου έδινε κουράγιο να συνεχίσεις ήταν η έντονη μυρωδιά του διάσπαρτου φασκόμηλου, βγήκαμε σε έναν πιο πλατύ δρόμο.

   Γνωρίζαμε ότι είχαμε βγει εκτός στόχου, αλλά συνεχίσαμε σε αυτόν τον δρόμο. Λιγο πιο κάτω βρήκαμε τα ερήπια ενός παλιού πέτρινου λιοτριβιού, το οποίο ξέραμε ότι υπήρχε αλλά δεν το είχαμε δει ποτέ. Το λιοτρίβι ήταν γκρεμισμένο, μπορούσες να διακρίνεις όμως ότι χωριζόταν σε δύο δωμάτια. Μέσα στο δεύτερο υπήρχε ακόμη μια μεγάλη στρογγυλή πέτρα, που χρησίμευε παλιά για να συνθλίβει τις ελιές. Λίγο παρακάτω ανάμεσα σε δένρα εντοπίσαμε πεταμένη και την δεύτερη πέτρα. Ο περιβάλλον χώρος σου απαντά για την χρησιμότητα ενός λιοτριβιού στο παρελθόν, αφού είναι γεμάτος με τεράστια λιόδεντρα. Επόμενη σκέψη ήταν να γυρίσουμε στο αυτοκίνητο από τον πλατύ δρόμο και να μην ταλαιπωρηθούμε πάλι στο μονοπάτι. Δεν μπορούσαμε όμως να εγκαταλείψουμε τόσο εύκολα το σκοπό μας. Η αναζήτηση λοιπόν της βόμβας ξανάρχισε. Αυτήν την φορά σταθήκαμε τυχεροί. Δεν ήταν στο σημείο που μας είχαν πει, καθώς είχε κατρακυλήσει πιο κάτω και είχε σφηνωθεί πίσω από ένα δέντρο. Το μεγαλύτερο κομμάτι της είχε σαπίσει από τον χρόνο και το εσωτεικό της ήταν κούφιο. Το σημαντικό για εμάς ήταν όμως ότι την βρήκαμε και την φωτογραφίσαμε, αφού δεν γινόταν να γυρίσουμε πίσω με άδεια χέρια.

   Αυτή ήταν η πρώτη μας εξόρμηση στις ομορφιές της Κύμης ως Kimanews. Σίγουρα δεν θα αργήσει η επόμενη, με τους πιθανούς προορισμούς να είναι πάρα πολλοί. Μέχρι στιγμής προκρίνεται η επιλογή της Κρυφής Παναγιάς, αλλά δεν είναι ακόμη σίγουρο. Άλλωστε, όπως είπαμε και στην αρχή η φυσικές ομορφιές της Κύμης είναι ατελείωτες.

Βασίλης Σιδεράκης

Τελευταία άρθρα από τον/την Βασίλης Σιδεράκης

Copyright © 2011 KimAnews.gr, Υλοποίηση ebusiness-lab.gr