Το Σουτσίνι εκπέμπει S.O.S!

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(9 ψήφοι)

Η «Σπιναλόγκα» της περιοχής μας, το Σουτσίνι, πήρε το όνομα του από το «σουτ τσίνοι», δηλαδή «σουτ εκείνοι» εννοώντας τους λεπρούς που διέμεναν στην περιοχή (Μ.Τσαλαμανιός στο ΚΥΜΗ 19ος-20ος αιώνας Ιστορία και Πολιτισμός Δήμος Κύμης 2001). Φημολογείται ότι η αμμουδιά του είναι σχεδόν τεχνητή και δημιουργήθηκε από τη σαβούρα των πλοίων. Τα καΐκια, όταν γυρνούσαν άδεια για φόρτωση στην Κύμη, μόλις ξεπερνούσαν τον Κάβο, ανοιχτά του Σουτσινιού, άδειαζαν τα σακιά άμμου που είχαν στο αμπάρι τους για την σταθεροποίηση του πλοίου πριν την μηχανοκίνηση και για να πιάνει η προπέλα μετά την μηχανοκίνηση. Έτσι δημιουργήθηκε αυτή η όμορφη πλαζ του Σουτσινιού.

Πρώτη φορά που γνώρισα το Σουτσίνι ήταν το 1979, όταν είχαμε κατασκηνώσει με την οικογένεια μου και συγγενείς στο σημείο που βρίσκεται πλέον η καντίνα. Ένα αυγουστιάτικο βράδυ, μια φουσκοθαλασσιά τερμάτισε βίαια τις διακοπές μας. Εμείς τα παιδιά βρήκαμε καταφύγιο στην Αγία Μαρίνα, ενώ την ίδια στιγμή οι μεγάλοι μάζευαν τα πράγματα πριν μας τα πάρει η θάλασσα. Από τότε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 90 όλα μου τα καλοκαίρια τα πέρασα στην αμμουδιά και στις ξέρες του. Τα πρώτα χρόνια, πριν έρθει το νερό στο Σουτσίνι, ξεκινούσαμε πρωί πρωί, με παγούρια και παίρναμε νερό από την πηγή, ξεκουραζόμασταν στην Αγία Μαρίνα και συνεχίζαμε. Τα απογεύματα γυρνούσαμε πάλι στο εξωκλήσι για την βραδινή μας βόλτα. Η ακτή καλυπτόταν εξ ολοκλήρου από άμμο, οι ξέρες ήταν γεμάτες με καβούρια, πεταλίδες και στρόμπους. Υπήρχαν πολλά ψάρια στα νερά του, χταπόδια και αχινοί.

 02

Αυτή η εικόνα δεν υπάρχει πλέον. Η ανθρώπινη παρέμβαση «έδιωξε» την άμμο από το μεγαλύτερο μέρος της ακτής και ως συνέπεια μειώθηκε και η θαλάσσια ζωή στο σημείο. Αυτή την στιγμή, είναι γεμάτη σκουπίδια και σκουριασμένα σίδερα. Η Αγιά Μαρίνα χάνεται! Ένα από τα πιο παλιά εξωκλήσια μας σε λίγο καιρό θα είναι ανάμνηση. Ο τοίχος και η σκάλα που το συγκρατούσαν έχει γκρεμιστεί, η εκκλησία είναι έτοιμη να πέσει σαν τραπουλόχαρτο και τα συντρίμμια της θα φτάσουν στην θάλασσα. Η πηγή, είναι εδώ και πάρα πολλά χρόνια «χαμένη» μέσα στα βάτα και τα σκουπίδια, οι δημόσιες τουαλέτες αποτελούν προσβολή, με το χάλι τους, για τους λουόμενους.

Ένα από τα μεγαλύτερα οικολογικά εγκλήματα που έγιναν στην περιοχή μας είναι ο δρόμος που ένωσε το λιμάνι με το Σουτσίνι. Ανοίχτηκε την δεκαετία του 80 και πέρασε πάνω από την ακτή και τα βράχια, χωρίς καμία απολύτως μελέτη και ευαισθησία. Μετά από τόσα χρόνια αυτός ο δρόμος που καταλήγει στην μοναδική απάνεμη παραλία της Κύμης είναι σε κακιά χάλια. Λακκούβες, κοτρώνες και σπασμένα τσιμέντα συναντάς στην διαδρομή, το πάρκιν στην ίδια και χειρότερη κατάσταση.

Το Σουτσίνι κινδυνεύει να χαθεί για πάντα. Μπορεί ακόμα να έχει καθαρά νερά, αλλά σε λίγο δεν θα έχει την γραφικότητα και δεν θα προσφέρει τίποτα στους λουόμενους. Πρέπει όλοι να ευαισθητοποιηθούμε, να μην αφήνουμε σκουπίδια στην ελάχιστη πλέον αμμουδιά και η δημοτική αρχή με επιστημονικές μελέτες να επέμβει άμεσα και να διασώσει ότι ακόμα μπορεί να διασωθεί. Αλλιώς, θα βλέπουμε το Σουτσίνι μόνο μέσα από τις ασπρόμαυρες καρτ ποστάλ της εποχής...

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012 15:24
Λουκάς Παππάς

Ο Λουκάς γεννήθηκε στη γη που ζουν η Ήρα και η Ρέα και περιβρέχεται από θάλασσα ωραία κι αυτοφυής ανθεί πανέμορφος ελαία, ξέρεις τη γη όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα.

Δεκέμβριο του 1974 γεννιέται στην Χαλκίδα, μετά από 3 ημέρες έφυγε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κύμη.

Πάντα λέει ότι είναι παιδί της δημοκρατίας και όχι της μεταπολίτευσης. Δεν μπορούσε λοιπόν να μην είναι ένα άκρως πολιτικοποιημένο ον από τα γεννοφάσκια του.

Προερχόμενος από φανατικά παναθηναϊκή οικογένεια γεννιέται Ολυμπιακός αν και δεν το ήξερε τα πρώτα 5-6 χρόνια της ζωής του.

Φαντασιόπληκτο και ονειροπαρμένο τον αποκαλούν αυτοί που τoν αγαπούν.

Προσοχή κυκλοφορεί ανάμεσα σας.

Καταχώρηση Αγγελίας