Σκώλοι

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Θες, να πούμε, να φτιάξεις αμπέλι. Καλώς και με γεια σου.
Δεν θα έπρεπε να γνωρίζεις και την διαδικασία; Γίνεται να πιεις κατευθείαν κρασί;
Όχι. Και με το συμπάθιο. Και για να μη θεωρηθεί πως δεν βοηθάμε το πράγμα ιδού:
Λαμβάνεις σκώλους και κατά προτίμηση από «καλό» αμπέλι και όχι «μπακατέλα». Τους φυλάς θαμμένους ως κόρη οφθαλμού. Τους ξεθάβεις και μπολιάζεις υγιή νέα κλίματα και όχι «καμένα». Καρτεράς πολύ. Περιποιείσαι, επισκέπτεσαι, φροντίζεις, κλαδεύεις, χύνεις ιδρώτα, μεροκάματα και καρτεράς να αποδώσουν οι κόποι σας. Μιλάμε τώρα για χρόνια ασχολία. Αλλιώς το αμπέλι σε προδίδει, απαιτητικό, θέλει προσοχή και φροντίδα και να σαι κι από πάνω του και όχι πίνοντας καφέ να περιμένεις να τρυγήσεις...
Τότε, έχεις πιθανότητα για καλό σταφύλι, κρασί, άντε και κανένα τσίπουρο. Αλλιώς δε πα να σε λένε και Αμπελωτέτοιο, τύχη δεν έχεις. Το πολύ πολύ, να ξεσκολώσεις το αμπέλι, να ξεσκολωθείς και εσύ και να από μείνεις να αναρωτιέσαι τι εφταιξε.
Υ.Γ. Αφιερωμένο σε «όψιμους» Αμπελάκιδες, Αμπέλιδες, Αμπελόπουλους και τα συναφή...
ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ του Θανάση Γκζίτη
Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, Νέοι Ορίζοντες

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 01 Μαρτίου 2014 19:13

Καταχώρηση Αγγελίας