Ο Λύκος του παλαιοκομματισμού και αν γέρασε...

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(9 ψήφοι)

Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ, ένα από αυτά είναι και ο ανθρώπινος χαρακτήρας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είχαμε την δυστυχία να δούμε πρόσφατα στην περιοχή μας. Ο λόγος φυσικά για το μόρφωμα παλαιοκομματισμού που εντελώς ξαφνικά και για καθαρά «αλτρουιστικούς» λόγους (τώρα αλτρουιστικούς για τον δήμο ή για τους ίδιους τα συμπεράσματα δικά σας) αποφάσισε να διεκδικήσει τον δήμο Κύμης - Αλιβερίου.
Αφού μετά από αρκετούς μήνες και αρκετές «δημοκρατικές» αλλαγές αποφάσισε ποιος θα ηγηθεί αυτής της εκστρατείας (γιατί περι εκστρατείας πρόκειται μιας και το εν λόγο μόρφωμα σε όλη την προεκλογική περίοδο δεν επέδειξε κανένα πολιτικό πρόγραμμα πέρα από το μένος του για τον νυν δήμαρχο Δημήτρη Θωμά) ξεκίνησε έναν αγώνα στον οποίο εφάρμοσε όλα τα παλαιοκομματικά τερτίπια που λόγο εμπειρίας γνωρίζε πολύ καλά τόσο η νύν κεφαλή του όσο και οι πολύ στενοί συνεργάτες του.
Φαίνεται όμως πως όταν εθιστείς σε μια κακιά συνήθεια δύσκολα την αποβάλεις. Αφού λοιπόν εξάντλησαν κάθε περιθώριο εφαρμογής μιας καθαρά πολιτικά ανήθικης συμπεριφοράς που παραπέμπει σε άλλες εποχές άρχισαν να κατασπαράζουν τα ίδια τους τα παιδιά. Μια ματιά στην ιστοσελίδα της περιφέρειας που έχουν αναρτηθεί όλα τα ονόματα των υποψηφίων με τους σταυρούς που έλαβαν μπορεί να πείσει οποιονδήποτε είναι σχετικός γνώστης προσώπων και καταστάσεων στην περιοχή.
Εντελώς συμπτωματικά οι περισσότεροι υποψήφιοι που εκλέχθηκαν ανήκουν στον έναν κομματικό πόλο του εν λόγου μορφώματος και οι περισσότεροι από αυτούς που άνηκαν στον άλλο έμειναν απέξω. Σύμπτωση, θείο σημάδι η απλά θέμα περισσότερης προώθησης κάποιον προσώπων και λιγότερης κάποιων άλλων;
Έπειτα από όλα αυτά αναρωτιέμαι ως απλός άνθρωπος - δημότης, ακόμα και αν αποφασίσουμε να διαγράψουμε την ως τώρα ιστορία τους η οποία προδιαγράφει με τα μελανότερα χρώματα το μέλλον του τόπου αν παρελπίδα πέσει στα χέρια τους, ακόμα και αν παραβλέψουμε τα ανήθικα παλαιοκομματικά τερτίπια που χρησιμοποίησαν για να προσεταιριστούν τους ψήφους των δημοτών, τι εμπιστοσύνη μπορούμε να δείξουμε σε ανθρώπους που κυριολεκτικά πέταξαν στην απέξω τους ίδιους τους συνεργάτες τους αφού πρώτα τους χρησιμοποίησαν στον μέγιστο βαθμό; Αν φέρονται έτσι στους «δικούς τους» ανθρώπους τι μοίρα περιμένει τους υπόλοιπους δημότες;

Τζένη Κοσμίδου

Καταχώρηση Αγγελίας