Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο καθιερωμένο πανηγύρι που διοργανώνουν οι κάτοικοι του Μετοχίου. Σε ένα ιδιαίτερα όμορφο μέρος γεμάτο έλατα και σε υψόμετρο περίπου 700 μέτρα, στην εκκλησία του Άγιου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης. Όπως κάθε χρόνο το πρώτο Σάββατο μετά της Παναγίας έτσι και φέτος τα καζάνια πήραν φωτιά. Οι φιλόξενοι κάτοικοι του χωριού μοίρασαν με χαρά το νόστιμο φαγητό καθώς και κρασί. Η ατμόσφαιρα έγινε ακόμα πιο ευχάριστη με την συνοδεία της παραδοσιακής μουσικής.


Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Επίκαιρα
Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012 13:36

Μια βόλτα στο Μετόχι!

Το χωριό Μετόχι είναι ο πιο ωραίος και σύντομος προορισμός για μια εκδρομή στην φύση. Έτσι ξεκίνησα για το Μετόχι με στόχο να σας παρουσιάσω τρείς ιδιαίτερες εκκλησίες στην περιοχή του.

Ξεκινώντας προς την άκρη του Δήμου Κύμης – Αλιβερίου νιώθεις πολύ νωρίς την βουτιά που κάνει ο υδράργυρος. Η καταπράσινη θέα σου θυμίζει ότι πολύ κοντά μας υπάρχει ένα υπέροχο δάσος από Έλατα.

Με αυτήν την διάθεση φτάσαμε στο Μετόχι και κατηφορίσαμε προς την Παραλία Μετοχίου. Ο δρόμος ακολουθεί το ποτάμι που αν και δεν είχε νερό σε εντυπωσιάζει το βάθος του και οι τεράστιες πέτρες που το περιβάλουν. Πολλά πλατάνια φυτρώνουν ανάμεσα από τους βράχους και κάνουν ακόμα πιο εντυπωσιακό το τοπίο.

Φτάνοντας στην παραλία είδαμε στον ορίζοντα ένα μπουρίνι με έναν μικρό ανεμοστρόβιλο έτοιμο να ξεσπάσει στην ακτή. Κατευθυνθήκαμε αριστερά, ανάμεσα στα σπίτια υπάρχει μια μικρή πέτρινη εκκλησία αφιερωμένη στην κοίμηση της Θεοτόκου. Η Σκεπή της σκεπασμένη από πλάκες, σου θυμίζει μια άλλη εποχή. Η πόρτα για τον ναό βρίσκεται στο πλάι, σκύβοντας μπαίνεις στο εσωτερικό, το δάπεδο πέτρινο, ξύλινο το τέμπλο, η σκεπή της σε σχήμα αψίδας εντυπωσιάζει κατασκευαστικά.

Γυρνώντας προς το χωριό Μετόχι στρίψαμε αριστερά στην γέφυρα και κατευθυνθήκαμε προς το ναό και το ερειπωμένο μοναστήρι του Οσίου Νικολάου του Σικελιώτη. Το σωζόμενο καθολικό της μονής αυτής βρίσκεται σε μια κατάφυτη περιοχή βόρεια του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση η ονομασία του χωριού φαίνεται να προέρχεται από την αρχική κατασκευή του ναού του Αγίου Ιωάννου, η οποία έγινε σε χώρο που προϋπήρχε μοναστηριακό οίκημα «Μετόχι». Το Μετόχι αυτό πιθανότατα να ανήκε στη μονή του Οσίου Νικολάου του Σικελιώτη. Ο Όσιος καταγόταν από την Σικελία και έζησε πριν από τον 11ο αιώνα. Ο ναός κατασκευάστηκε γύρω στα 1857, όταν ανακαλύφθηκε ο θαλαμοειδής τάφος που σύμφωνα με την παράδοση καλύπτει το σώμα του Αγίου. Στον χώρο υπάρχουν δύο ναοί, ο Άγιος Νικόλαος και το παλαιότερο παρεκκλήσι των Ταξιαρχών.

Μετά από ένα μικρό διάλυμα, ξεκινήσαμε για την Χιλιαδού, κατά τα παλαιότερα χρόνια η Χιλιαδού ήταν ορμητήριο πειρατών. Αρκετοί μάλιστα από τους κάτοικους της γύρω περιοχής ισχυρίζονται πως οι πρόγονοί τους ήταν πειρατές. Προς το τέλος του χωματόδρομου για την παραλία στέκεται περήφανος ο ναός της Παναγίας της Χιλιαδούς. Σύμφωνα με μια εκδοχή, το όνομά της το πήρε γιατί ήταν η χιλιοστή εκκλησία που έκτισε η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα γιορτάζοντας τη νίκη της κατά των πειρατών. Όποτε ο βυζαντινός σταυρεπίστεγος ναός είναι κατασκευασμένος ανάμεσα σε 523 με 548 μ.χ

Ο ιστορικός αυτός ναός βρίσκεται σε φάση συντήρησης και αποκατάστασης, συναντήσαμε εκεί τα συνεργία που θα δουλέψουν προς αυτόν τον σκοπό. Μιλήσαμε με τον μοναχό που επιβλέπει τις εργασίες και μας περιέγραψε με χαρά ότι σε λίγο καιρό η Παναγία Χιλιαδού θα έχει διασωθεί οριστικά. Μας επισήμανε ότι τα έξοδα για την σύναξη της μελέτης, όπως και των εργασιών αποκατάστασης του Μνημείου καλύπτονται αποκλειστικά και μόνο από χρήματα της Ιεράς Μονής Μακρυμάλλη, χωρίς καμία επιχορήγηση από οποιονδήποτε κρατικό ή άλλο φορέα. Προέρχονται από την εκμίσθωση εδαφοχρησίας εκτάσεων της Ιεράς Μονής, η οποία έγινε σύμφωνα με τους Νόμους της Πολιτείας και με τις απαραίτητες δημοσιεύσεις και εγκρίσεις.

Η επιστροφή για την Κύμη ήρεμη, πλέον μέσω ασφαλτόδρομου, οι εικόνες όμως από τις ομορφιές της παρθένας αυτής περιοχής, χαραγμένες βαθιά στην μνήμη μας.

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιβάλλον
Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012 12:07

Τα κεράσια σαπίζουν πάνω στα δέντρα!

Στην ευρύτερη περιοχή της Κύμης και συγκεκριμένα βορειοδυτικά της, στα χωριά Βίταλο και Μετόχι, έχει αρκετούς παραγωγούς κερασιών. Αυτές τις μέρες η διαδικασία του "φτασίματος" φτάνει στο τέλος της. Πάρα τις βροχές που έκανε το Μάη οι κερασιές της περιοχής "πάνε να σπάσουν". Η βροχή είναι αλήθεια ότι έκανε ζημιά στα πρώιμα και δεν ήταν καθόλου καλό διότι τα πρώιμα πάντα έχουν καλύτερη τιμή. Τα κεράσια είναι αγαπημένο φρούτο για πολύ κόσμο και μόλις βγουν πέφτουν σαν τρελοί πάνω τους. Φέτος όλοι οι παραγωγοί παραδέχονται ότι, "είχε πολύ πράγμα". Αυτό αντι όμως να τους χαροποιεί, τους πονοκεφαλιάζει. Παράλογο;; Και όμως...

Σε κουβέντες μαζί τους παραδέχονται ότι προτιμότερο είναι να μην κάνει τόσα πολλά κεράσια, ώστε να κρατάνε κάποια αξιόλογη τιμή και να αξίζει ο κόπος τους να τα φτάνουν και να τα πουλάνε. Με λίγα λόγια υποστηρίζουν "δεν αξίζει να τα φτάσουμε γιατί μεροκάματο δε βγάζουμε". Εκτυλίσσεται λοιπόν μια αντίφαση από τη μία πολύς κόσμος και στη περιοχή δεν έχει μεροκάματο και από την άλλη συναντάς το φαινόμενο να έχεις τόσο καρπό πάνω στα δέντρα και να το αφήνεις να σαπίζει. Άλλη αντίφαση που φτάνει στο σημείο της παραδοξότητας, οι ίδιοι που έχουν τα δέντρα να μην θέλουν να κάνει μεγάλη παραγωγή.

Αυτή τη λογική διέπει τη κοινωνία μας. Η λογική του παραλόγου. Είναι σωστό βέβαια ότι κάθε αντικείμενο όπως και το αντικείμενο της αγροτικής παραγωγής έχει τις δικές του εσωτερικές αντιφάσεις, ότι κάθε αντικείμενο είναι μια ενότητα αντιθέτων. Επίσης ανακαλύπτοντας αυτές τις εσωτερικές αντιφάσεις μπορούμε να γνωρίσουμε τα αντικείμενα στην ουσία τους, άρα να ανακαλύπτουμε τους νόμους ανάπτυξής τους. Εδώ είναι και η ουσία της ανάπτυξης. Όχι βέβαια στην ανάπτυξη που μας έχουν πιπιλίσει το μυαλό, που θα έρθει μέσα από την Ε.Ε. η οποία μας υποδείχνει τι να παράγουμε και όχι ότι έχουμε τη δυνατότητα και έχει πραγματικά ανάγκη ο λαός μας. Αυτή η ανάπτυξη είναι για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων. Η ανάπτυξη για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού και συνεπώς και για τον κόσμο της περιοχής μας, τους παραγωγούς, τη νεολαία που δεν έχει μεροκάματα, την λαϊκή οικογένεια που δυσκολεύεται να βάλει ένα κιλό κεράσια στο σπίτι της για τα παιδιά της θα έρθει όταν λυθούν αυτές οι αντιφάσεις.

Για να έχουμε ανάπτυξη λοιπόν πρέπει να λυθούν οι αντιφάσεις. Με ποιον τρόπο λύνονται οι αντιφάσεις; Η διαλεκτική απαντά με τη πάλη των αντιθέτων. Ποια όμως είναι αυτά τα κύρια αντίθετα σε αυτή την ιστορία; Αρκεί να σκεφτούμε ποιοι κοπιάζουν, ποιοι κάθε φορά βάζουν τα δυνατά τους και στο τέλος ποιος βγαίνει κερδισμένος. Μια γρήγορη σκέψη θα κάνω και αφήνω ανοιχτό το ενδεχόμενο να επανέλθω για να το τεκμηριώσω παραπέρα. Στο χωριό που μένω, το Βίταλο, με ένα γρήγορο υπολογισμό μέτρησα καμιά εικοσιπενταριά τραχτέρ. Λίγο πολύ ένα μεγάλο μέρος του χωριού καταπιάνεται με αγροτικές δουλειές χωρίς βέβαια να έχουν μεγάλες εκτάσεις γης. Ένα χωριό που σε μόνιμο πληθυσμό δεν ξεπερνά τα πεντακόσιους κατοίκους, το ποσοστό τρακτέρ είναι τεράστιο. Συνυπολογίζοντας βέβαια και ότι από αυτούς που ασχολούνται με αγροτικές δουλειές, αρκετοί το κάνουν για συμπλήρωμα. Τι υποδηλώνει αυτό; Μα βέβαια ότι ο κόσμος δουλεύει για τις βιομηχανίες που τα φτιάχνουν και για τις τράπεζες από τις οποίες δανείζονται για να τα πάρουν.

Τι χρειάζεται λοιπόν; Καταρχήν θέλει σύγκρουση, δίχως πάλη αντιθέσεων δεν έχεις ανάπτυξη. Σύγκρουση ποιών με ποιούς; Λίγο πολύ όλοι οι παραγωγοί χρωστάνε σε τράπεζες, αντιμετωπίζουν τα χαράτσια του ΕΛΓΑ, ΔΕΗ, πετρέλαιο, ΦΠΑ. Ένα πρώτο βήμα είναι η αντίθεση σε αυτή τη κατάσταση. Απαραίτητος όρος είναι να βρεθούν να βάλουν όλα τους τα προβλήματα κάτω και να τα παλέψουν από κοινού. Με μαθηματική ακρίβεια το επόμενο διάστημα και όσο η κρίση θα βαθαίνει θα αρχίσουν οι κατασχέσεις, η επιδρομές σε ήδη κουτσουρεμένους μισθούς και συντάξεις. Πρέπει να φτιαχτεί Λαϊκή Επιτροπή στο χωριό. Που θα έρχεται σε σύγκρουση με τη λογική "σκύβω το κεφάλι". Πρέπει την υπόθεση να τη πάρουν οι παραγωγοί πάνω τους. Να συμμετέχουν και να ελέγχουν. Να παλέψουν μαζί με το εργατικό λαϊκό κίνημα για κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και αξιοποίησή τους με κεντρικό σχεδιασμό. Να παλέψουν για κρατικό εμπόριο που θα εξασφαλίζει καλές τιμές για τα προϊόντα, να απαλλαγούν από το άγχος της διάθεσης της παραγωγής τους.

Η περιοχή μας έχει τεράστιες δυνατότητες παραγωγής αγροτικών προϊόντων. Δίχως κανένα σχεδιασμό παράγει σύκα, λάδι, κάστανα, κεράσια, σταφύλια και τα προϊόντα τους. Οι δυνατότητες είναι απεριόριστες. Όπως για ολόκληρη τη χώρας μας. Η λογική της Ψαροκώσταινας πρέπει να πάει στον αγύριστο.

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Επίκαιρα
Κυριακή, 05 Φεβρουαρίου 2012 11:22

Η Κολέθρα στο Μετόχι.

Κολέθρες στην περιοχή μας ονομάζουμε τα σπήλαια, που κάποιες εποχές του χρόνου, μετά από απότομες βροχοπτώσεις, βγάζουν μεγάλες ποσότητες νερού και μετά σταματούν. Στο Μετόχι, στο ρέμα κισσοπλατάνου, βρίσκεται η εντυπωσιακή είσοδος της Κολέθρας. Ο τόπος είναι μαγευτικός και τα τεράστια πλατάνια έξω από την είσοδο του σπηλαίου είναι εντυπωσιακά.
Το σπήλαιο (ΑΣΜ 7528) βρίσκεται σε υψόμετρο 470 μετρων, η είσοδος του έχει πλάτους 15 μέτρα και 8 μέτρα ύψος. Εκεί συναντάς μεγάλες ποσότητες άμμου, κροκάλων από ψαμμίτες, ψυλλίτες,  σχιστόλιθους,  γραφίτες και ασβεστόλιθους. Μετά τον πρώτο θάλαμο του σπηλαίου, η αίθουσα κλείνει σε μια μικρή σύραγγα, μήκους 7 μέτρων. Αμέσως μετά, το πλάτος και  το ύψος του σπηλαίου αυξάνονται ξαφνικά και συναντάμε το υπόγειο ποτάμι και έναν καταρράκτη ύψους 7 μέτρων. Το ποτάμι συνεχίζει τη δαιδαλώδη διαδρομή του μέχρι μια υπόγεια λίμνη.  Σπηλαιοδύτες την εξερεύνησαν περιμετρικά με πλαστικές βάρκες και καταδύθηκαν στο ατελείωτο σιφόνι της.  Οι συνθήκες που επικρατούν σε όλο το υπόγειο σύστημα είναι: θερμοκρασία νερού 8 βαθμοί κελσίου, θερμοκρασία περιβάλλοντος 9 βαθμοί και 95% υγρασία.
Σε όλο τον ορεινό όγκο της περιοχής, υπάρχουν πολλές καταβόθρες- βάραθρα. Οι ντόπιοι πιστεύουν ότι από εκεί προέρχονται οι τεράστιες ποσότητες νερού που βγαίνουν από την Κολέθρα και ιδιαίτερα από την περιοχή του Βάλτου, κοντά στο χωριό Σέτα.
Τα βάραθρα που έχουν εντοπιστεί και εξερευνηθεί στην περιοχή είναι τα εξής: Δίδυμο ή Απατρύπα στον Λαχανόλακκο, Α8, Α9, Α10, Α11, Β1, Β2, Β3 ή Τρούπα του Ρούμπι, Β4 (Βάραθρο στο παλιό Ορυχείο), Β7,  Β8, Β9, Β10, Β11 (Χιονότρυπα), Β12 (Χάος ή Αστόχαστη τρούπα), Β13 ή Τρούπα του Χάλιουρα, Β14 ή Τρούπα του Τσοκόπι, C1 ή Τρύπα Ατσιτούς, C2 ή Χαμένη σπηλιά, C3 ή Τρούπα στου Κατερίνι, C4 ή Τρούπα της Μηλιάς, C5 ή Τρούπα στη λάκα του Κουλού, Διδυμάκι, Βάραθρο Κερασιάς (ή Νο 12), Σχισμή Κερασιάς, Βάραθρο Μεταλλείου, Βάραθρο Βόλαθρα, Βάραθρο Ανώνυμο ή Αμνησία.
Η Κολέθρα του Μετοχίου είναι ένα σπήλαιο μαγευτικό, σε ένα παρθένο τοπίο με τεράστιες δυνατότητες τουριστικής εκμετάλλευσης, σύμφωνα με τους σπηλαιολόγους που το έχουν επισκεφτεί. Άραγε, είναι το Μέγα σπήλαιο του Δήμου μας;

Δημοσιεύθηκε στην κατηγορία Περιβάλλον

Καταχώρηση Αγγελίας